Kusonje – proslava Đurđevdana u najvećem povratničkom selu zapadne Slavonije

U Kusonjama kod Pakraca, 6. maja proslavljen je praznik svetog velikomučenika Georgija, u narodu poznatiji kao Đurđevdan. Upravo ovom svecu, koga kao krsnu slavu proslavlja veliki broj Srba, posvećen je i kusonjski hram Sv. velikomučenika Georgija.

Đurđevdan-crkva Kusonje

Đurđevdanski uranak u selu Kusonje, koji je obeležavan i u prošlosti, je običaj koji se u ovom mestu održao do današnjih dana. Stanovnici tog, jednog od najvećih povratničkih sela, okupljaju se u rano ujutro i odlaze na obližnji izvor, u narodu poznat kao ‚svetinja‘, gde beru grabove grane, sa kojima ukrašavaju kućne ikone, kapije i ulaze u svoje kuće i u crkvu.

Svetu Liturgiju uz sasluženje sveštenstva predvodili su vladika, pakračko-slavonski Jovan i Zapadnoamerički Maksim. Liturgiji i kasnijem druženju ispred crkve prisustvovali su je zamenik gradonačelnice Pakraca Nikola Ivanović, pakračka gradska većnica SDSS-a Mirsada Popović Damjanović, članovi Veća srpske nacionalne manjine Pakraca i mnogi drugi.

Predsednik Mesnog odbora Kusonja i aktivni član pakračkog Veća srpske nacionalne manjine Milan Kozlović poklonio je episkopu pakračko-slavonskom Jovana ikonu Svetog Georgija, tradicionalni slavonski peškir i fotografiju svoje porodice iz 1930. godine.

Članovi porodica Kozlović kroz nekoliko generacija obavljali su posao zvonara u crkvi u Kusonjama.

Druženje uz pesmu i zakusku ispred crkve organizovalo je Veće srpske nacionalne manjine Pakraca.

Kusonje – selo koje je nekoliko puta stradavalo

Đurđevdan crkva KusonjeU zapadnoj Slavoniji Kusonje su najveće povratničko selo, u kojem su obnova prvih porodičnih kuća, infrastrukture i čišćenje okućnica od mina započeli između 1998. i 1999. godine što je sigurno uticalo i na veći povratak mlađih porodica i vraćanje života u selo.

U toku drugog svetskog rata Kusonje i okolna sela bili su poprište stradanja velikog broja Srba iz ovog i okolnih sela. Posebno je upamćen zločin koji se dogodio unutar same crkve Sv. Georgija u kojoj su, prema svedočanstvima preživelih, bili spaljeni srpski civili iz Kusonja i okolnih mesta tokom krvavog avgusta 1942. godine kada su ustaše pokrenule masovno proterivanje i ubijanje u tadašnjem kotaru Pakrac.

Žrtve ustaškog pokolja bacane su i u dva bunara. Bunari su tog dana bili zatrpani i sravnjeni sa zemljom. Nažalost, pregled tih bunara kao ni ekshumacija tih žrtava do danas nije izvršena. Iako tačan broj nikada nije utvrđen, procene kažu kako se radi o 700 žrtava ovog pogroma.
 

Komentariši