Milorad Kosanović (1951-2026)

FOTO: FK Crvena Zvezda

Na svoj 75. rođendan u nedelju, 4. januara, u Novom Sadu je preminuo nekadašnji fudbaler i fudbalski trener Milorad Kosanović.

Milorad Kosanović potomak je solunskog dobrovoljca sa Plitvica koji se u srpsku vojsku kao dobrovoljac prijavio u Čikagu. Nakon Prvog svetskog rata Kosanovići dobijaju okućnicu i zemlju u Ivancima pored Ilače, selu koje je stradalo od ustaša u Drugom svetskom ratu, a zatim se sele u obližnje Šidske Banovce gde je 1951. godine rođen Milorad Kosanović.

Porodica se opet seli, ovaj put u Vukovar, a Milorad je počeo da trenira fudbal i vrlo brzo, 1969. godine, počinje da igra za tadašnjeg jugoslovenskog drugoligaša Borovo. U Borovu je proveo dve sezone da bi 1971. godine otišao u švedski Malme. Nakon provedene tri godine u Švedskoj vraća se u Jugoslaviju, igra za zrenjaninski Proleter, potom Vojvodinu, a igračku karijeru završio je u Novom Sadu. Još kao igrač Borova i Malmea igrao je za mladu reprezentaciju Jugoslavije gde je zabeležio 12 nastupa.

Vrlo brzo nakon završene igračke karijere ulazi u trenerske vode da bi u drugoj polovini osamdesetih godina preuzeo funkciju direktora tada posrnule novosadske Vojvodine. Njegov rad i angažman dolazi do izražaja 1989. godine kada Vojvodina osvaja drugu titulu u tadašnjem šampionatu Jugoslavije. Po mnogima, upravo je on bio kreator ove šampionske generacije Novosađana u kojoj je, opet njegovim angažmanom, igrao i Siniša Mihajlović.

Kasnije je bio trener Vojvodine, Crvene Zvezde u dva navrata kao i niza drugih srpskih klubova. Jedno vreme bio je trener u Kini, zatim selektor reprezentacije Malte kao i mlade reprezentacije Srbije i Crne Gore.

U Borovu je igrao u generaciji koja se uspešno nosila sa klubovima u Drugoj saveznoj ligi Jugoslavije. Pored Kosanovića tu su bili i Zvonko Popović, Nešović, Kurbanović, Milaković, Mirosavljević, Čavić, Dragun, Đurica, Vidoš i drugi.

O svojim borovskim danima pre izvesnog vremena Kosanović je u razgovoru za novosadski Dnevnik rekao:

- Već kada sam bio u pionirima, zapazili su me fudbalski ljudi, a tamo je svake godine bio jak i kvalitetan pionirski turnir, na kojem sam dva puta igrao. Sećam se, dolazio je i Miljan Miljanić i sve nas gledao, a ja sam igrao za reprezentaciju Hrvatske. Sa 18 godina počeo sam da nastupam za prvi tim Borova, a tada je Stanislav Karasi bio u tom klubu, kao pozajmljeni igrač Crvene Zvezde. Kada mu je pozajmica istekla, dao mi je svoje kopačke, nosili smo isti broj. Tako je to išlo.

- Mišo mi je ostao u lepom sećanju iz mladih dana dok smo zajedno trenirali i igrali u Borovu. Bio je šmeker i dobar fudbaler, trener i sportski radnik koji je napravio dosta toga u fudbalu. Ostaće mi u sećanju njegove dobre igre, a posebno se sećam utakmice protiv Radničkog iz Beograda koju smo igrali na stadionu Galenike u Zemunu kada smo Radnički pobedili sa 1:0 i strelac tog pogotka bio je upravo Kosanović. Ispostaviće se da će nakon toga Radnički ispasti iz Druge lige i više se nikada neće vratiti na mesto gde je nekada bio – istakao je jedan od Kosanovićevih saigrača iz borovskih dana Slobodan Đurica.

Milorad Kosanović biće sahranjen u petak, 9. januara, na Gradskom groblju u Novom Sadu, a pre toga u Kongresnoj sali Novosadskog sajma biće održana komemoracija u organizaciji Fudbalskog kluba Vojvodina.